രാവിലെ സമയമൊരു 9.13 കഴിഞ്ഞ് കാണും.. ക്ലാസ്സിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് സമൂഹ ശാസ്ത്രത്തിലെ ചിന്തകളും പഠനരീതികളുമെല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു... അജിതയുടെ മുഖത്തെ ഭാവങ്ങൾക്ക് ചെറിയ വ്യത്യസങ്ങൾ വരുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.. കണ്ണിന്റെ ചലനങ്ങൾ നല്ല രീതിയിൽ അല്ല...9.25 ആവുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ അജിതയുടെ കണ്ണുകൾ 4വട്ടം ഭീകരമായ ഒരവസ്ഥയിൽ പെരുമാറാൻ തുടങ്ങി...
ക്ലാസ്സിൽ വിശദികരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വിഷയം നിർത്തി ഞാൻ അജിതയെ നോക്കി... എവിടെയാണ് നിന്റെ ശ്രെദ്ധ, എന്താണ് അവിടെയെന്ന് ശബ്ദമുയർത്തി ഞാനൊന്ന് അലറി...
സാർ കുരങ്ങൻ ഉണ്ട് അവിടെ... ഞാൻ ക്ലാസ്സിന്റെ ബാക്ക് ഭാഗത്തേക്ക് പോയി നീരിക്ഷിച്ചു... കുരങ്ങാണ്... കുട്ടികളോട് ജനലുകൾ അടക്കാനും വാതിൽ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ലോക്ക് ആക്കാനും പറഞ്ഞു. അവർക്കൊപ്പം ഞാനും കൂടി...
Transperant ഗ്ലാസ് ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ പുറത്ത് നടക്കുന്നത് നേരെ കാണാൻ സാധിക്കും...മോർണിംഗ് ക്ലാസ്സ് ആയത്കൊണ്ട് തന്നെ സ്കൂളിൽ മറ്റാരും എത്തിയിട്ടും ഇല്ല.. ഞാൻ ചെറുതായി ഒന്ന് പേടിച്ചു.. നോക്കുമ്പോൾ വന്ന കുരങ്ങൻ ഒരു പട ആയിട്ടാണ് വന്നിരിക്കുന്നത്...3 കുരങ്ങുകൾ.. അത് മാത്രമല്ല അതിൽ ഒന്ന് ജനലിന്റെ അടുത്ത് വരെ വന്ന് ഗ്ലാസിൽ തൊടുകയും ചെയ്തു.. സമയോചിതമായി ഇടപെട്ടിലായിരുന്നെങ്കിൽ എന്താകും അവസ്ഥ?...
കുരങ്ങുകൾ കാട് വിട്ട് നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നത് സാധാരണമാണ്.. കാട്ടിലെ ഭക്ഷണം കുറയുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഭക്ഷണം തേടിയവർ നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നത്...
കുരങ്ങിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ഞാൻ കാണിച്ച വെഗ്രത കണ്ടപ്പോൾ സൗമ്യ ചോദിക്കുകയാണ് സാർ അതെന്താ ഈ ഭൂമി നമ്മുക്ക് മാത്രം ഉള്ളത് അല്ലാലോ..ന്ന്..
അല്ല... നമ്മുക്ക് മാത്രം ഉള്ളതല്ല...ഈ ഭൂമിയിലെ എല്ലാവർക്കും അവകാശപെട്ടതാ..
അങ്ങനെ തന്നെ ആണ്.. പക്ഷെ ചില സമയങ്ങളിൽ ക്ഷേമ അർത്ഥവ്യപ്തിയിൽ നമ്മൾ പ്രവർത്തിക്കേണ്ടി വരും.. അവിടെയാണ് പൊതുതാല്പര്യം പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. അവിടെ യാണ് പൗരബോധം ഉണ്ടാകുന്നത്...
സാമൂഹ്യ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ കോണിൽ നിന്നും എന്റെ കുട്ടികൾ ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങിട്ടുണ്ട് എന്നതിന്റെ സൂചനകളാണ് എനിക്ക് നേരെ ഉയർന്ന ചോദ്യം... പക്ഷെ ആ ചോദ്യം ഉയർത്തുമ്പോൾ ദുരന്തനിവാരണത്തിന്റെ ചെറിയ തത്വങ്ങൾ അവർ മറക്കുന്നു എന്നത് ബഹുദൂരം സഞ്ചരിക്കാൻ ഉണ്ടെന്ന് ചൂണ്ടികാട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു.